Over

Tweelingbroers met Limburgse roots en Nijmegen als woonplek, muzikaal bijgestaan door een stel vrienden. Sprekende stemmen en gitaarpartijen die je raken. Melodische popsongs over vallen en opstaan, verliezen en winnen, geloven of toch niet, kortom: het grillige leven van alledag. Met drie platen – de naamloze debuut-EP (2016), debuutalbum “Two & One” (2019) en de EP “HQ – Live and Unplugged” (2020) – op zak speelden en self-releaseten de broers zichzelf in vier jaar tijd vanuit hun woonkamers naar optredens zoals dat op het Valkhof Festival, met enkele honderden toehoorders. Deze platen brachten inderdaad veel moois: op een haar na en dus nét niet in een uitverkocht Poppodium Doornroosje in het voorprogramma van het Belgische Novastar, maar wél andere concerten op inspirerende locaties, gloedvolle recensies, en achtergrondartikelen in zowel Gelderse als Limburgse media. Zo groeide het centrale bereik, van huis en straat naar de stad, de regio en nu dus twee provincies. In 2019 bombardeerde VPRO-poplatform 3voor12 de broers tot beloftevolle act. Begin 2020 sleepten ze een nominatie in de wacht voor Beste Nieuwkomer bij de 3voor12 Gelderland Awards. Vanaf juli 2020 wordt er hard gewerkt aan de preproductie van de vierde plaat, wederom een langspeelalbum.

Als de muziek die je maakt in meer of mindere mate een afspiegeling is van je platenkast, wat Keith Richards ooit beweerde, dan gaat dat zeker op voor Chris en Stijn Dols. De broers groeiden in de jaren negentig op in de nadagen van het Zuid-Limburgse rijke roomse leven, met grootouders die in Maastricht woonden en een ouderlijk huis dat onder de rook van Sittard stond, in de Westelijke Mijnstreek. In dat huis werden tijdens potjes Mario Kart op de Super Nintendo uitgerekend de platen van John Lennon, Paul McCartney en kompanen grijs gedraaid. De buren waren eerder van de Stones. En waar die buren zich meer oriënteerden op gitaarmuziek uit de Verenigde Staten, knalde op de kamers van de gebroeders Dols vooral Oasis uit de luidsprekers. Later kwamen daar onder meer I AM KLOOT, The Veils en The Smiths bij. Dat ouderlijk huis, zonder een traditie van actieve muziekbeoefening en rondslingerende instrumenten, zorgde er mede voor dat het duurde tot 2013/2014 voordat de eerste stappen werden gezet in het Nederlandse muzieklandschap. Inmiddels had Susteren plaatsgemaakt voor Nijmegen als uitvalsbasis. Daar liep de een op een zonnige zaterdag Max Guitar uit met een zwarte akoestische beginnersgitaar. De ander bleef niet lang achter.

Sindsdien ging het rap. Met wat zelfgeschreven materiaal op de plank was het Chris die in de zomer van 2015 het voortouw nam om enkele demo’s op band te zetten in de Local Sound Design studio in Deventer. Vrienden van hem hadden deze studio eigenhandig gebouwd. Een beetje houtje-touwtje zijn ze daarom wel, de twee centrale ruimtes. Tegelijkertijd hangt er een inspirerende sfeer en dwingt de kleinschaligheid ervan tot prikkelende gedachtewisselingen. Die ruimtes, waarin totale afzondering er beslist niet bij was, vormden vier maanden later ook het decor van de opnames van een debuut-EP — in slechts drie dagen tijd en met een minimaal budget. Alles werd met een kleine club van partners in crime in eigen hand gehouden: van het schrijven en opnemen tot en met het mixen en masteren. In augustus 2016 verscheen het gelijknamige debuut in eigen beheer op de bekende grote muziekplatforms zoals Spotify en Apple Music. Uit de pen van de oud-buurjongen van de broers — zelf singer-songwriter en ja, hij hield van de Stones — vloeide deze beschouwing over wat hij ervoer als ‘zes puike popliedjes in de rijke Britse popschool’.

De gebroeders Dols maken muziek, niet omdat een platenbaas in hun nek hijgt of er een hele carrière op rust, maar omdat ze via die muziek connectie willen maken met iets diep in henzelf en de wereld die hen omringt. Deze muziek laten ze graag de dialoog aangaan met andere creatieve stromingen zoals film en fotografie, onder meer door intensief samen te werken met de Nijmeegse beeldkunstenaar Roy Soetekouw en grafisch ontwerper en illustrator Yolet Luijendijk uit Rotterdam. Hun logo ontleenden zij aan een advertentie uit de jaren 1960 van grootvader Antoon Peter Dols, die een meubelfirma had in de Maastrichtse Rechtstraat. In de zomer van 2017 werd de JuntoBeats-remix van “Abigail” digitaal uitgebracht, een van de meest dromerige nummers op de debuut-EP.

 

 

2018 en 2019 stonden in het teken van de afronding en lancering van debuutalbum “Two & One”. In het kader van die afronding ontvingen de gebroeders Dols binnen het geheel van hun succesvolle crowdfunding-campagne bij het platform VoordeKunst vanuit het VSBFonds een ‘De Nieuwe Maker’ stimuleringssubsidie. Op het in juni 2019 uitgebrachte en inmiddels enkele duizenden malen gestreamde debuutalbum staan nummers die muzikaal en tekstueel gezien doorgaans een stuk complexer en gelaagder zijn dan het eerder verschenen werk. Gastrollen zijn weggelegd voor Ruud Gal (altviool), Vera Gal (viool), Romy Keijsers (achtergrondvocalen), Jeroen Kruit (achtergrondvocalen en productie), Paul Meijer (basgitaar en productie), Jorik Nonnekes (toetsen), Remco Stelder (drums en percussie), William Swartjes (achtergrondvocalen, elektrische gitaar en productie), Bart Verheijen (elektrische gitaar) en Bart Willemse (gitaren). De plaat werd wederom in eigen beheer gemaakt in Deventer. 

De promotie van “Two & One” in 2019 leidde de broers nadrukkelijker naar de wat grotere publieken van tussen de 100 en 350 mensen. Die promotie bestond echter ook uit intieme sessies van semi-akoestische snit. Omdat de sfeer van deze sessies zonder twijfel het beste in de buurt komt van de ontstaansgeschiedenis van de tracks, thuis in woonkamers op de bank, werd besloten om zes ter plaatste opgenomen nummers in de lente van 2020 op EP uit te brengen: “HQ – Live and Unplugged”. Aan de meeste van deze tracks is een speelse draai gegeven, door ritmes of tempo’s te wisselen, of, in het geval van ‘Emma’, het Engels te vervangen door Limburgs dialect.

Ultieme dromen? Chris: “In 2013/2014 waren we nog niet staat om fatsoenlijk een akkoord aan te slaan, laat staan zelf nummers te schrijven of een plaat op te nemen. We koersen bovendien niet op basis van een masterplan, klampen ons evenmin vast aan torenhoog opgeschroefde ambities, en storten ons op de muziek naast voltijds banen. Maar als we toch ooit — als een vorm van gelukkig toeval — in thuisstad Nijmegen vanuit onze stamkroeg naar het legendarische Doornroosje of de Merleyn zouden kunnen lopen om daar compleet met band een uitverkochte zaal plat te spelen, om vervolgens diep in de nacht te eindigen in diezelfde stamkroeg, man, wat zouden we daar veel voor over hebben. Of op het magnifieke Pinkpop optreden, waar we al sinds onze tienerjaren heengaan. Dat zou ultiem zijn! In dat opzicht is het onwijs gaaf en haast niet te geloven dat we in juli 2019 tijdens de Vierdaagse Feesten op het Valkhof Festival hebben gestaan tussen grote namen als de Ierse gitaarsensatie Fontaines D.C.”.

Voor wat het waard is: in het werkzame leven is Chris actief als historicus en erfgoedspecialist, terwijl Stijn opereert als fysiotherapeut en bewegingswetenschapper.